sábado, 24 de septiembre de 2011

Prométemo.

Que aún cansado o teu sorriso non se marchará. Que pase o que pase vas estar ahí, que os bicos prometidos seguirán existindo pase o que pase. Que as charlas nocturnas nunca se olvidarán. Que xamais me deixarás soa. Porque sabes o que? Estou medindo todo o milímetro. Quero que todo sexa perfecto. Máis perfecto do que xa é.

No hay comentarios:

Publicar un comentario