¡Que xa non te podo sacar da cabeza!

Darse conta demasiado tarde de todo o que fixeches , do que causaches por un mísero capricho, sen ningunha importancia. Doeme ver que o cheguei a facer e agora quérome botar para atrás , retroceder no tempo , pero non puedo.Costa crer que fora tan fácil realizalo e tan difícil borralo.Non teño toda a culpa , foi culpa do odio e pode que tamén dos celos. Costáballe matar os seus sentimentos e eu fixen que os liberase de novo.Volverá a pensar e recordar todos esos momentos que pasou comigo, xa que dentro de pouco volveremos a estar coma antes.